“บางแพ” ในอดีตก่อนจะเป็นหมู่บ้าน บริเวณท้องที่นี้เคยเป็นที่ลุ่มจรดชายทะเลเต็มไปด้วยป่าพง ป่ากก มีผู้อาศัยน้อย ถึงฤดูกาลน้ำหลากชาวบ้านจะพากันไปตัดไม้แล้วนำมาผูกเป็นแพ ล่องลงมาตามคลองตาคตและคลองธรรมชาติ เพื่อออกไปค้าขายทางทะเล การเดินทางจะต้องนำแพไม้มาจอดพักค้างแรมเป็นจำนวนมากเป็นประจำ และเมื่อมีผู้คนมาตั้งบ้านเรือนกันมากขึ้น จึงพากันเรียกชื่อหมู่บ้านแห่งนี้ว่า “บ้านบางแพ” และมีหมู่บ้านหลายๆหมู่บ้านรวมกันจัดตั้งเป็นตำบล เรียกว่า ตำบลบางแพ
 
      ส่วนตำบลวังเย็น  แต่ก่อนที่จะได้ชื่อว่าตำบลวังเย็นนั้น  ได้มีประวัติว่ามีเจ้าเมืองอยู่ท่านหนึ่ง ได้พาภรรยามาอยู่ด้วย  3  คน  และได้สร้างวัดให้ภรรยาคนละ 1 วัด โดยภรรยาคนแรกได้สร้างวัดให้ชื่อว่า วัดหลวง ภรรยาคนที่ 2 ได้สร้างวัดให้ชื่อว่า วัดกลาง  ภรรยาคนที่ 3 ได้สร้างวัดให้ชื่อว่า วัดบางแพใต้ และที่หน้าวัดกลางได้มีแม่น้ำสายใหญ่  กว้าง  ลึกและเย็นมาก ไหลผ่าน  มีน้ำตลอดทั้งปีไม่มีการแห้งขอด  ชาวบ้านจึงเรียกบริเวณที่กว้างและลึกนี้ว่า วัง ประกอบกับ น้ำเย็น  มาก จึงเรียกว่า วังเย็น  จึงใช้เป็นชื่อของตำบลจนถึงปัจจุบัน 

      ต่อมาได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 14 พฤษภาคม 2499 ประกาศจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลบางแพ และภายหลังตำบลวังเย็น ซึ่งอยู่ติดต่อกับบางแพมีความเจริญมากขึ้น จึงได้มีการรวมตำบลวังเย็นกับตำบลบางแพไว้ด้วยกัน และขยายเป็นเขตสุขาภิบาลบางแพ เมื่อวันที่ 3 กรกฏาคม 2515 ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 89 ตอนที่ 133 ลงวันที่ 5 กันยายน 2515  และในช่วงต่อมา ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 (ประกาศราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9ก. ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์  2542 ) ยกฐานะสุขาภิบาลทุกแห่งทั่วประเทศไทย เป็นเทศบาลตำบล ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม  2542 โดยสมาชิกสภาท้องถิ่นต้องมาจากการเลือกตั้ง สอดคล้องตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 จึงทำให้สุขาภิบาลบางแพได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบลบางแพ นับตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 เป็นต้นมา และเรียกชื่อเป็นชื่อสุขาภิบาลเดิม